NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
ZAKAZ PŁYWANIA
NIE UŻYWAĆ POD WPŁYWEM ALKOHOLU
STRAŻ POŻARNA W ONGSAN
To wszystko.
Nieważne, jak głęboka jest woda. Każdy w końcu zgłodnieje.
To mieszkanie jest warte fortunę. Nie pozwolę go zlicytować!
Powiedziałam, że znajdę pieniądze!
Gdy pilnie potrzebujesz pieniędzy, trudno zachować godność.
U granic Ongsan
Gdzie żyje duch gór
- Poprosimy dokładkę. - Już przynoszę.
Choćby świat miał się jutro skończyć, restauracja musi działać.
Szlag, musieli wygrać akurat dziś?
- Wygramy - Dość tego!
Proszę mu zabrać tę flagę.
Czy ten dyrektor oszalał?
Dawać szkolny sztandar drużynie piłkarskiej?
Ból wczorajszego dnia...
ukoi tylko ból dnia dzisiejszego.
Nie możesz po prostu wsiąść?
Nie. Czemu za mną jedziesz?
Nie lubię błagać.
Inne dzieciaki by szalały i prosiły mnie o zdjęcie.
Bo nie jesteś ich tatą.
Mam dość ciężko i bez twoich złośliwości.
Możesz mi trochę odpuścić?
Kupiłem ci nową zabawkę.
Ależ ty mnie wkurzasz.
Nie próbuj mnie przekupić bączkiem.
Bączek to bączek, a ty to ty.
Umiem postawić granicę.
Jasne.
Hej.
Muszę ci coś powiedzieć.
Możesz mnie posłuchać?
Mów.
Nie kręcę bączków uszami.
Pil-gu,
zamieszkaj ze mną.
Nie umiem owijać w bawełnę
ani gadać z ośmiolatkami.
Będę szczery. Chcę, byś zamieszkał z tatą.
Może cię do siebie przekonam?
Już mieszkałeś z mamą, teraz daj szansę mnie,
a może...
polubisz mnie...
i dziewczynkę,
która robi kupę na leżąco.
Co się stało?
Co?
Czemu wszystko wyciągasz z plecaka?
Jego też nie chcę.
Pil-gu!
Pil-gu.
Mama to mama, a bączek to bączek.
Chcesz mnie od niej zabrać?
Nie zamienię jej na setki tysięcy bączków.
A ciebie teraz nienawidzę najbardziej na całym świecie.
Dzikusy. Czemu akurat dziś wparowali tu całą chmarą?
- W takie dni... - Lepiej się czymś zająć, co?
Miałam najlepszą sprzedaż w miesiącu.
O rany.
Jak w tej książce, Szczęśliwy dzień.
Pan Kim ciągnął rikszę,
Dongbaek sprzedawała wieprzowinę.
Życie jest tanie.
Dongbaek.
Znajdę twoją matkę.
Nie martw się.
Gdy ją znajdziesz,
powiedz jej, że nigdy jej nie wybaczę.
Przez nią...
musiałam żyć w sierocińcu,
kupować gimbap za 1000 wonów na szkolne pikniki,
sama wychowywać Pil-gu
i radzić sobie po jego urodzeniu.
A teraz chce umierać w samotności?
Czy ona nie ma wstydu?
Pieniądze z polisy mi nie wystarczą,
więc ma tu wrócić
i ze mną zamieszkać.
Powiedz jej, że ma ze mną żyć.
- To masz jej powiedzieć. - Dobrze.
OBRONA I ATAK (ORAZ TA, KTÓRA DODAJE GAZU)
Mój syn wyrzucił gdzieś plecak.
Moja mama zniknęła.
Myślami jestem daleko, ale zajęłam czymś ręce.
Jesteś twarda.
Byłaś w pracy, a teraz pakujesz walizkę.
Możemy żyć dalej...
Son Heung-min przejmuje piłkę.
Son. To Son. Zdobywa punkt!
...bo robimy to niemal automatycznie.
Dobry jest.
O co chodzi?
Zbyt podekscytowany na sen?
Nie zapomnisz o mnie przez te Chiny, co?
A ty zapomniałaś o mnie przez pana Hwanga?
Boli mnie głowa.
Dlatego nie mogę spać.
Nie mogę dziś wyjść.
DLACZEGO? COŚ SIĘ...
Pil-gu zaczął zachowywać się jak niemowlę.
POCZEKAM...
Wracaj do domu. Mama będzie się martwić.
No dobra.
Nie mamy pojęcia, aż nie zostaniemy matkami.
Nie wiemy, że nasze matki całymi nocami się zamartwiają.
Czemu nie ma soku z gruszki i rozwaru?
Tak trudno go kupić?
Czemu muszę go błagać?
Z dzieckiem nie wygrasz.
Zawsze musi być górą.
Co za nędza.
Czemu matka nigdy nie śpi?
Dopiero ją przywieziono?
Trzeba znaleźć jej opiekuna.
To cud, że przeżyła z takimi wynikami.
Musi być zdeterminowana.
Czemu nie może nawet zachorować?
Ciągle się martwi i przejmuje.
Hej. Wstawaj. Już. Ojciec cię zabije, jak się dowie.
Nie boję się.
- Nie boisz się go? - W tej chwili już niczego się nie boję.
W jakiej chwili?
- Co? Umierasz? - Wynoś się!
Wstawaj. Masz wstać, słyszysz?
- Po co? - Hej.
Spójrz na mnie.
Co zaczęłaś mówić wczoraj? Mów.
Potrąciłam ją.
Nie wiem. Nie pamiętam.
Dlaczego byłaś u mechanika?
Widziałam na parkingu. Jak to nie wiesz?
Sang-mi, czemu nie chcesz mi powiedzieć?
Zamiast na Hawaje, pojechałaś przeszczepić sobie
tłuszcz z ud w piersi, po czym się przyznałaś.
Czemu nie chcesz nic powiedzieć?
Mamo.
Co ja zrobię?
To było tego dnia.
Prawda?
Gdzie jesteś?
Już nie żyjesz!
Pozabijam ich wszystkich.
Zachowacie swój sekret,
jeśli ta wariatka będzie milczeć.
Ona musi zniknąć.
To cena, którą słynna Jessica musi zapłacić za sławę.
Musisz się bardzo postarać, bym siedziała cicho.
Dlatego postarałam się, by się jej pozbyć.
O nie.
BŁĄD, SPRÓBUJ PONOWNIE
Nie, jestem pewien. Widziałem błysk lampy.
Tak, sprawdź to szybko.
Sekunda.
PARK SANG-MI
Nic ważnego. Mów.
Hyang-mi.
Nie żyjesz?
Szlag.
Gyu-tae.
Cholera. Możesz złapać tego drania?
Nie, najpierw mi pomóż.
Ty żyjesz.
A co? Chciałbyś, żebym zginęła?
- Nie. - Podaj mi rękę!
No tak, rękę.
Podnieś mnie.
Hej!
Ktoś idzie.
Przepraszam.
Potrąciła pani człowieka.
Kto to?
Proszę pani?
Jest pani pijana?
Czy pani...
Proszę nie wsiadać do rozbitego auta.
Jeśli pani je ruszy, zanim przyjedzie ubezpieczyciel,
straci pani dużo pieniędzy...
Proszę pani!
Ucieka z miejsca wypadku!
Boże.
Niech to. Boże!
Zwiąż włosy. Strasznie wyglądasz.
Tak, co?
Co za różnica, gdzie jestem?
Co?
Kogo potrąciłaś?
Nie słyszysz? Potrąciłam człowieka!
Twoim samochodem!
Widziałeś rejestrację?
Jestem pijany.
Do niczego się nie nadajesz!
Tylko do jedzenia orzeszków.
Boże, to bolało.
Naprawdę cię potrąciła?
- Powiem, że tak. - Opamiętaj się.
Takie oszustwa psują prawo drogowe!
Upadłam, próbując uniknąć wypadku.
Po co znowu zakładasz kask?
Muszę dostarczyć jedzenie.
Nie możesz w takim stanie!
Kalmary i boczek są razem smaczne.
To normalne, że się trochę pomieszały.
Nie mówię o jedzeniu. Mówię o twoim stanie, idiotko!
Jesteś cała we krwi i pocie.
Facet sam dozna szoku.
To moja pierwsza dostawa.
Nie mogę jej schrzanić.
Muszę oddać Dongbaek pieniądze.
To ty wiesz, że pieniądze trzeba zwracać?
Tobie też oddam.
Od jutra będę innym człowiekiem.
Daj temu teraz spokój. Jesteś cała podrapana!
Nie możesz teraz dostarczać jedzenia.
Proszę!
KAMELIA
Patrz. Działa.
Ten grat dał się znów uruchomić.
Ja też mogę.
Jeśli tylko się postaram.
Każdy ma kolejną szansę.
Ja również.
Podobno nagła dojrzałość prowadzi do śmierci.
Może będzie z niej człowiek.
Szlag. Gdzie?
Gdzie potrąciłaś tego człowieka?
Gdzie i kogo?
Kłamiesz, tak?
Przyjechałeś w dziesięć minut.
Znowu byłeś w Ongsan.
A co ty robisz w tym...
Przyjechałam ją zabić.
Co?
Choi Hyang-mi chciała ujawnić moje sekrety,
więc chciałam ją zabić.
Skąd ją znasz? Widziałaś się z nią?
Jong-ryeol, jestem Jessicą.
I co? Co to ma do rzeczy?
Jestem Jessicą. Panią Kang Jong-ryeol.
Pragnę uwagi
i nie mam godności, ale dumę owszem.
Jesteś
pijana?
Przez chwilę się wahałam,
ale teraz wiem, że dobrze zrobiłam.
Dobrze, że ją zabiłam.
Zgrywasz się, tak?
Powiedz, że chcesz mnie tylko wystraszyć.
Poszukaj ciała.
Sang-mi, mów, co się stało!
Choi Hyang-mi, Dongbaek, a nawet ciebie.
Zabiję każdego, kto mnie zlekceważy,
więc mnie nie prowokuj.
Takie jak ja potrafią narobić szkód.
Nie możesz odjechać.
Sang-mi... Hej!
Hej!
Szlag!
Niech to.
SŁYNNA SMAŻONA WIEPRZOWINA
Brzuch mnie boli.
Nie wiem. Bardzo boli.
Byłeś w toalecie? Robiłeś kupę?
Najpierw plecy, a teraz brzuch?
Boisz się tak daleko wyjeżdżać?
Będziesz cały czas w domu?
- Nigdzie nie pójdziesz, prawda? - Gdzie miałabym iść?
Rany.
To tylko cztery noce.
Z lotniska przyjadę prosto do Ongsan.
Do baru, naszego domu. Jasne?
Boisz się, że więcej mnie nie zobaczysz?
Wkładam ci to tu.
Nie wiem. Brzuch mnie boli.
Nie dogryzałem ci, gdy dawno temu
rzuciła cię Jang Bo-ram.
Ty gnojku. Po co teraz to wspominasz?
Gdy się upiłeś i narobiłeś na matę jadeitową,
nie pisnąłem twojej siostrze słowem.
I co?
Czego chcesz?
Miej na niego oko. Jasne?
Szczęściarz z tego Pil-gu. Ilu ma ochroniarzy?
Boże!
To ty, Pil-gu.
Podobno bolą cię plecy. Ciekawe dlaczego.
Może skrzydła chcą się uwolnić.
To lęk separacyjny.
Skąd u Pil-gu taki lęk?
Gdy po miesiącu odebrałam Jun-giego od babci,
było to samo.
Może bał się, że znowu go tam wyślę.
Czepiał się mnie, gdziekolwiek szłam,
i skarżył się na ból każdej części ciała.
Okazało się, że to lęk separacyjny.
Może przerodzić się w depresję.
Nie rozumie pan?
Może zatrudnisz pomoc?
Będzie ci łatwiej, a ja nie będę tak się martwił.
Hyang-mi niedługo wróci.
Czuję to.
Wpadnę w porze lunchu.
Dziś nie otwieram.
Co?
Może to przez rozłąkę z Pil-gu,
ale chyba coś mnie bierze.
Pokaż się.
Boże. Jesteś rozpalona.
Zabiorę cię do lekarza.
Wolę się przespać.
Pil-gu nie ma,
więc wykorzystam tę okazję, by się w spokoju wyspać.
Dongbaek jest jak bokser,
który trzyma się na nogach
mimo wielu ciosów.
W takim razie wpadnę później.
Do mnie do domu?
Pil-gu nie ma.
Nie szukam okazji.
W takim razie...
Nie jestem draniem.
I na tym poprzestańmy.
Jaki masz kod do drzwi?
Przywiozę ci owsiankę i leki, jak będziesz spała.
Nie jestem draniem.
Dwa, pięć, osiem, zero.
Dokąd idziesz?
Kto ustawia taki oczywisty kod?
Muszę naprawdę szybko złapać tego Jokera.
Powiedz. Kim tak naprawdę jesteś?
Skąd go znasz?
Gdy byłem taksówkarzem,
kiedyś podczas kursu złapałem złodzieja motocykli. Wtedy go poznałem.
Był ofiarą?
O rety. Co za przypadek.
To nie do końca było tak.
Przepraszam. Coś zobaczyłem.
Proszę wybaczyć.
Tam!
- Gdzie? - Tam.
Gdzie „tam”?
PROFESOR KRYMINOLOGII
Między 170 a 175 cm wzrostu.
Średnia budowa ciała.
Tyle to i ja wiem.
Nie chodzi prosto.
Lekko pochyla się do przodu.
To też widzę.
Tego nie zauważyłeś.
No przyznaj, że nie.
Ja...
Przestępca, który nawet raz nie rozgląda się po okolicy?
To znaczy, że zna tę alejkę i wie, gdzie są kamery.
Kamery?
Tak chodzą ludzie ze sztywnym karkiem.
Ma rację, dziwnie się wygina.
Wie, gdzie jest kamera.
Broń musi mieć w kieszeni.
Drut do wieszania obrazów?
Podświadomie
umieszczamy ważne rzeczy po dominującej stronie.
Może być oburęczny.
Widzę, że zna się pan na rzeczy.
A tak w ogóle,
kto to jest?
W naszej okolicy grasuje złodziej.
Ongsan i drut do obrazów? To on.
Co? Kto? Proszę nie zgrywać wszechwiedzącego.
Yong-sik,
wyluzuj i się nie wygłupiaj.
Nie jesteśmy prywatnymi detektywami.
Czy nieoficjalne śledztwo jest rozsądne?
Jak to zgłosimy, i tak każą nam z nim porozmawiać.
Poza tym straciłem do nich zaufanie,
jak kazali nam sprawdzać buty.
Ale ta sprawa wymyka się spod kontroli.
Rany.
Kamera uchwyciła matkę Dongbaek.
Jedyna ocalała. Legendarny Joker.
Matczyna miłość, która może pokonać potwora.
Myśli pan, że odpuszczą coś takiego?
Rzucą się na Dongbaek jak hieny.
Jak zaczynają grzebać w życiu prywatnym, to koniec.
Czy ty...
naprawdę możesz go złapać?
A kto znalazł dyrektora akademii?
Kto zdobył nagranie?
Kto załatwił spotkanie z Kim Bok-junem?
Wątpi pan we mnie?
Wróżka kazała mi
strzec się wariata.
Myśli pan, że nie dam rady?
Myślę, że dasz.
Więc proszę mi pomóc.
Dobrze. Od ciebie zależy przyszłość...
mojej kariery.
Załatw mi awans albo zwolnienie.
Wszystko w twoich rękach.
Dongbaek,
będę się zbierał.
Śpisz?
Dongbaek,
wiem, że udajesz.
Nie kłóć się ze mną i zjedz.
Wiesz, co powtarzam.
Jedzenie jest źródłem energii.
Inni też tak żyją?
Miło, że ktoś
o mnie dba.
Dbanie o siebie nawzajem to cudowna rzecz.
Jeszcze się nie wzruszaj.
Dopiero się rozkręcam.
Nic dziwnego, że inni mają tyle siły.
To dlatego.
Dongbaek.
Wiesz,
ja...
nie mam pojęcia, w jakim świecie
żyłaś do tej pory.
Ale od dziś
twoje życie będzie
niekończącym się świętem.
Jakbyś była bogatą,
rozpieszczoną dziewczynką.
Zadbam o to, byś mogła być tak niedojrzała, jak to tylko możliwe.
Musiałeś tak to ująć? Nie podoba mi się to.
Bogate dziewczynki...
Jedynaczki, najmłodsze córki i tak dalej.
Chodziły do szkoły w ładnie zaplecionych warkoczach,
schludnych ubraniach i ładnie pachniały.
Co chwila zmieniały piórniki...
i słodko się uśmiechały.
A ja tylko na nie patrzyłam.
Czułam się okropnie,
ale im zazdrościłam.
Chciałam życia, w którym wiecznie świeciłoby słońce.
Nie mam pojęcia,
z czym musiała mierzyć się ta delikatna kobieta.
Bardzo ją lubię,
dlatego to tak boli.
Boże, słone!
Czemu ty też płaczesz?
I ja mam na tobie polegać?
Naprawdę możesz spać?
Zadziwiające, jak swobodnie się u mnie czujesz.
Zdenerwowanie to jedno, a sen to drugie.
Jak zamkniesz oczy,
zaśniesz nawet pierwszego dnia w wojsku.
Ale to nie taki dzień.
Nie mów do mnie. Muszę spać.
Ale Yong-sik...
Myślałem, że jesteś chora.
Przestań gadać i idź spać.
Ta dziewczyna od żuków...
Po co o niej mówisz?
No bo...
spotykałeś się też z innymi kobietami?
Dongbaek,
mam napęd na cztery koła
i klasę sedana.
Nie będę
dobierał się do chorej kobiety.
Jak chcesz.
Nie rób ze mnie frajera bez doświadczenia.
Jestem Hwang Yong-sik.
Czemu z tobą nie można dojść do kompromisu?
A jaki kompromis można tu osiągnąć?
Jeśli...
nie chcesz wzburzyć rzeki,
nie mocz w niej stóp.
Nie ma co wiązać sznurowadeł, jeśli nie chcesz ukończyć wyścigu.
Przestańmy już rozmawiać.
Ostatecznie to ona się wyspała,
a ja ledwo zmrużyłem oczy.
Co za samolubna kobieta.
Bardzo samolubna.
Drań bada grunt.
Niech wie.
Sprowokuj mnie,
a ci oddam.
Boże, jak gorąco.
Jak gorąco.
Tak, słucham?
Zgadza się.
Gdzie?
Tak, to mój.
Nie wiedziałam, że tam jest.
Poważnie, Hyang-mi?
Koleżanka musiała go tam zostawić.
Odbiorę go.
MEGA MALL
DO WYNAJĘCIA
Gdy poczujemy się za pewnie,
przytrafiają nam się kłopoty.
KAMELIA
Jakby wszechświat nie chciał, żebym to dostarczyła.
Nieistotne, czy były jakieś znaki.
Poczekaj tylko, Dongbaek. Przywiozę 6000 wonów.
Czemu zostawiła skuter w takim miejscu? Strasznie tu.
Ostatecznie wszyscy płacimy za ignorowanie znaków.
DO HYANG-MI: DZWONILI DO MNIE W SPRAWIE ODBIORU SKUTERA
Naprawdę kogoś zabiła?
Po co te zdjęcia?
Miejsce zbrodni zawsze coś nam mówi.
Przestępca zawsze wraca na miejsce zbrodni.
Co? A co?
Powinienem zapytać, czy miał wypadek.
Potrącił pan Hyang-mi.
To pan, tak? Dlatego pan tu jest.
Wjechałem w słup i tyle.
I wrócił pan go sfotografować?
Czyli naprawdę zaginęła.
Panie Kang,
pobliska kamera zarejestrowała pański samochód,
a Hyang-mi zaginęła.
Zapraszam na posterunek.
Na razie w roli świadka.
Zaginęła?
Czyli nie znaleziono jej zwłok?
DZWONILI DO MNIE I KAZALI ODEBRAĆ SKUTER.
Tu chce pan siedzieć?
Proszę siadać z tyłu. Tu będzie niezręcznie.
Tylko jedź bezpiecznie.
Jestem pańskim kierowcą czy co?
Jedźmy już.
Cóż,
- nie muszę panu tego mówić... - To nie mów.
Ale powiem, bo chcę.
Chcesz mnie zaprosić na ślub?
Pobieracie się?
Pana nie zaprosimy.
Powodzenia.
Życzę wszystkiego najlepszego.
Będę dla niej dobry.
Dużo lepszy od pana.
Więc proszę sobie darować.
Myślisz, że tak się skończyło, bo nie dość ją kochałem?
Byłem z nią sześć lat.
I myślałem o niej długo po rozstaniu.
Proszę się zamknąć.
To, że ją lubisz, nie znaczy, że wam się uda.
Musicie pokonać wszystkie przeciwności i złe chwile
i dotrzeć do bazy domowej, by wziąć ślub.
Przeciwności i złe chwile to pana wymówka.
Ja nie pozwalam, by takie bzdury wpływały na moje życie.
Jak myślisz, ilu ludziom udało się poślubić osobę, którą naprawdę kochają?
Ludzie po prostu stawiają temu czoła,
nie dlatego, że są gorsi od ciebie.
Nie lekceważ wyczucia czasu.
O co panu chodzi?
Po prostu ci doradzam.
Moją specjalnością jest walk-off.
Jeśli obrona się pomyli,
zawsze wykorzystuję okazję.
Ona musi mnie wprost ubóstwiać.
Nie może mi się oprzeć, ciągle do mnie pisze.
Przyjdź dziś do baru.
Dzwonili i prosili, bym odebrała skuter, więc po niego jadę.
Co tym razem?
Dongbaek
nie zapisywała swojego numeru na skuterze.
POSTERUNEK POLICJI W ONGSAN
- Abonent czasowo... - No dalej.
- Tak, policja w Ongsan. - Zwłoki kobiety, lat ok. 30...
znaleziono dziś w jeziorze Ongsan
z wiadomością od mordercy sprzed pięciu lat.
Wiele osób jest w szoku.
Ofiarą okazała się pracownica lokalnej restauracji.
Przyczyny śmierci nie ujawniono.
Policja przeprowadzi śledztwo.
Nie wyklucza się możliwości udziału seryjnego mordercy, jego naśladowcy
ani zbrodni w charakterze zemsty.
Hej.
To znaczy, że Joker naprawdę chciał zabić Dongbaek?
Czemu ciągle przytrafiają jej się złe rzeczy?
Co to znaczy?
- Proszę tu zostać. - Ale...
- Zaraz. - Ale...
Niech to.
Pani Park Sang-mi.
Podobno w Ongsan znowu zginęła kobieta.
- Poważnie? - Tak.
Pomożecie mi przeżyć?
INFOLINIA
To ja, Hong Ja-yeong.
CHOI, KOBIETA, OK. 30 L., ZNALEZIONA W JEZIORZE
Nie umiesz nawet sam zjeść?
Już się rozwiodłeś i straciłeś dom.
Teraz masz też dziurawy podbródek?
Mógłbyś się ogolić?
Czemu jesteś taki potargany? Jesteś jaskiniowcem czy co?
Mam cię dosyć.
Ogłuchłeś?
Halo?
Tak.
Co?
Dobrze,
zaraz będę.
Co się stało?
Znowu coś nabroiłeś?
Facet spod 104 zarysował mi auto.
Boże, ty głupku.
Czemu nie odbierałeś?
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Mieszkańcy tej dzielnicy bardzo mi ufają.
Czasem wydaje mi się, że żona ze mną jest,
żebym wynosił jej śmieci.
Czy plama na mojej kierownicy to naprawdę była krew?
Czemu Yong-sik nie przyszedł mnie aresztować?
Czy to znaczy, że to nie krew?
Śmietnik jest na parterze.
Racja. Dziękuję.
Panie No.
Proszę z nami. Jest pan podejrzany o zabójstwo Choi Hyang-mi.
- Idziemy. - Może pan zachować milczenie,
ale lepiej, żeby pan mówił.
- Idziemy. - Nie, czekajcie.
- Chwileczkę. - O co chodzi?
Nie mogę oddychać.
Wyjaśni pan to przy adwokacie.
Pozwólcie mi wyjaśnić teraz. Czekajcie. Nie mogę wyjaśnić?
- Nie, zapraszam. - Idziemy.
Jak mogłem wrzucić ją do jeziora?
Nie uniósłbym jej.
- Dobrze, proszę. - Proszę wsiadać.
Ja-yeong!
Co to za brawurowa jazda po parkingu?
Nie powinniście mu tylko asystować? Aresztujecie go?
Macie nakaz? Macie niezbite dowody?
Przepraszam, kim pani jest?
Adwokatem i moją byłą żoną.
Co? Byłą żoną?
Ślad krwi na jego kierownicy
nie może być uznany za decydujący dowód.
Skąd pani wiedziała?
Czy policja sądowa
ignoruje zasady prowadzenia śledztwa?
Zatrzymany zaprzecza oskarżeniom.
Nie macie nakazu,
niczego mu nie wyjaśniacie i nawet nie pytacie o zgodę.
Ale...
Detektyw Kim Myeong-bae...
- wyjął kajdanki. - Cóż...
A detektyw Oh Byeong-heon złapał go za ramię.
Myeong-bae, po co wyciągałeś kajdanki?
Po prostu je trzymałem.
Zmuszacie go do pójścia z wami. To bezprawne zatrzymanie.
Zawsze była taka wspaniała?
Macie mu asystować z uprzejmością i szacunkiem.
Możecie go przesłuchiwać przez maksymalnie sześć godzin. Będę pilnować.
I od tej chwili jestem jego adwokatem.
W porządku. Bardzo pani troskliwa jak na byłą żonę.
Może być moją byłą żoną, ale to nie znaczy, że mnie nie kocha!
Kocha, jasne.
To dlaczego tak tu przyjechałaś?
To mówi wszystko.
Dlatego,
że jestem stuprocentowo pewna,
że ten dupek nikogo by nie zabił.
Znaleźli ciało.
Ta suka
włożyła baterie do zegarka.
Co...
to za ślady?
Ojej.
Jest tu ktoś jeszcze?
Dzień dobry.
Żaden zegar w tym domu nie działa, jak należy.
Nie wkładaj baterii.
To nic wielkiego. Chcę ci się odwdzięczyć.
Nie rób tego. Są za głośne.
- Celowo wyjąłeś baterie? - Cicho.
Przestań hałasować.
Hałaśliwa suka.
Po co ją tu przyprowadziłeś?
Przyniosłeś tu już dziesiątki kotów. Ją też musiałeś tu sprowadzać?
Wybiłeś już
dość moich kotów.
Nic więcej już nie rób.
Po prostu się nie wychylaj.
Nie widziałam? Pewnie, że widziałam.
Twoje oczy.
Zwierzęce spojrzenie.
Wiesz,
nienawidzę swoich oczu.
Nienawidzę ich, bo mam je po tobie.
To ostatnia lokalizacja Dongbaek.
Boże.
Jak ją tu znajdziemy?
Dongbaek!
KAMELIA
PAN HWANG
BRAK ZASIĘGU
Halo?
Halo? Jestem na ostatnim piętrze piwnicy Mega Mallu!
Tak, ostatnie piętro piwnicy! Pospieszcie się!
Jestem w Mega Mallu. Na drugim piętrze piwnicy.
Znalazłem skuter Dongbaek.
TRZEBA BYŁO PRZYJECHAĆ ZGINĘŁA PRZEZ CIEBIE
ZGINĄ WSZYSCY TWOI BLISCY...
KAMELIA
Znalazłaś moją skrzynię skarbów.
To wszystko jest nic niewarte.
Po co kraść takie rzeczy i je tu znosić?
Hyang-mi, nosiłam te rękawiczki dziesięć lat temu.
Zobacz, jakie zmechacone. Wyrzuć je.
Nie wiem. Masz ładne ubrania.
Nie kradnij i nie ukrywaj tu tych rzeczy.
Po prostu je noś.
Dongbaek, jeśli dostaniemy szansę
na drugie życie, chcę być w nim twoją córką.
A ja?
Ciągle suszysz mi głowę
i mnie tym wkurzasz.
A jednocześnie czuję się szczęśliwa.
Hyang-mi, branie piwa bez pytania w czyjejś restauracji
to też kradzież.
Mam nie przeginać?
Nie każę ci płacić, bo jesteś dla mnie jak rodzina.
Więc nie pakuj się w kłopoty i trzymaj się mnie.
Masz przestać kraść.
I rzucić palenie i picie.
Będę nawet przy narodzinach twojej ślicznej córeczki.
Więc przestań głupio patrzeć i czuć się samotna.
Wzięłaś tylko dwie, tak? No naprawdę.
Zimno mi.
Ugotujesz mi zupę rybną?
Przygotuj wszystko.
Boże, ja oszaleję.
Naprawdę oszaleję.
Komendancie.
Proszę spojrzeć.
Hyang-mi nie żyje, prawda?
Tak jak Geum-ok.
TRZEBA BYŁO PRZYJECHAĆ ZGINĘŁA PRZEZ CIEBIE
ZGINĄ WSZYSCY TWOI BLISCY...
A moja mama?
Wiecie, gdzie jest?
Dongbaek.
Pil-gu niedługo wróci.
Dongbaek wreszcie...
Wiesz co?
Zabiję tego drania.
...dodała gazu.
Hyang-mi...
i Geum-ok nie zasłużyły na taką śmierć.
I wreszcie przeszła z obrony do ataku.
Powinien wiedzieć,
z kim zadarł.
Dopilnuję,
aby został ukarany.
Nie będę więcej uciekać.
Znajdę go i zatłukę.
Dongbaek.
Nie powinnaś nawet o tym myśleć.
Widziałam go.
Panie Hwang, chcę, żeby pan u nas spał kolejne trzy noce.
Rozumie pan?
Mama nie umie sama nawet złapać ćmy.
Nie rozumie pan?
Po co było się w to mieszać?
Zgłosiła się, twierdząc, że wie, kim jest Joker.
Oszaleję przez to.
On nie wie, co robi.
Wieśniak bez pojęcia jest lepszy niż ci przebiegli detektywi.
Nie każ mi żałować, że ci pomagam.
Od teraz sprawę Jokera
prowadzimy na posterunku w Ongsan.
Joker sobie pozwala, bo jeszcze mnie nie zna.
Nie odpowiem na to pytanie, wyrażając wolę kontynuowania śledztwa.
Szaleństwo złoczyńcy budzi w nas najzwyklejszych bohaterów.
Napisy: Agnieszka Putek